So I’ve been to Newcastle with the Mrs and it’s been fun. Took my 35mm as walkaround lens and shot away. I did learn how to level my horizons, which is nice. I do still need to learn how not to abuse my f1.8 and to limit ISO to 800, because 1600 is kind of … meh…
I just received my grade for the first of two papers I have to write before receiving my Master’s degree. It’s good and I enjoyed the research, so why not post it online?
The study is a wee bit too small to be submitted to a conference paper, but too large to be completely forgotten, so I’m posting it online. The study tried to study the occurrence of choice overload in a movie recommender system and whether or not diversifying the set of recommendations alleviates choice overload. The results were not really conclusive, but good enough to base a second study on. And enough questions rose to base a master thesis research on. So go ahead and read it if you want to.
Just swamped with work. I’m really not going to take much time to write this post, but I will at least give a really, really short update. Schoolwise, I’m working hard. One course, which I’m probably going to fail is taking up way much more time that healthy. Other courses are taking up their fair amount of time too, but nothing compares to my CS5340 Bayesian Network course.
The Computer Vision course is hella fun! We’re working on an algorithm that stabilizes video material which it is doing pretty well already. I can’t show you any results yet, since my eee doesn’t do coding video that well 
. I have a small clip that shows you how we find the movement in video via which we try and remove the shaking that people usually do. Some more than others…
The video looked better before uploading to Youtube… what you should see is a movie clip with in it arrows pointing in the direction in which points in the movie move. For people that are interested: Shi and Tomasi feature finding and pyramidical Lucas Kanade optical flow. YEEEE!
And as far as holidays go, we have it locked down. The mrs. is coming over 5th of december from which we will spend a whopping 5 days in Singapore. Then fly to Krabi, Thailand for a week of sunbathing, seeing … whatever… and doing… whatever… I don’t know about Thailand. And after that we’re flying to Jogyakarta to meet a friend of ours and a teacher of mine. It’s going to be weird, yet awesome. It is kind of weird, but he is the only 40+ person who actually commented on this blog, so that kind of levels stuff out.
Anyways, now off for dinner, than bed, then school again. Cheers!
I wrote a small article for the Intermania, and because readers received that booklet at home, I can put it on my weblog too. It’s in Dutch, and I don’t really feel like translating it, so too bad for my Anglo-Saxon brethren.
Sinds augustus studeer ik aan de National University of Singapore. Ik volg hier voor mijn HTI master een viertal vakken, die helaas geen van alle echte integratie bieden voor mijn programma, maar kunnen dienen als achtergrondkennis voor een aantal methodes dat gebruikt wordt in cognitie. Op een een internationaal semester leer je echter meer dan alleen de stof in je vakken. Hoe cliché het ook klinkt, je leert veel van andere culturen waarmee je in aanraking komt. En dat had ik stiekem onderschat.
Singapore is dichtbevolkt. Het heeft 4 miljoen inwoners op 683 vierkante kilometer, waar Nederland (wat ook al dichtbevolkt is) 16 miljoen inwoners heeft op 41528 vierkante kilometer. Singapore is dus 15 keer zo druk als Nederland. Wat op veel verschillende manieren te zien is.
Mensen die binnen HTI het vak Omgeving en Gedrag van Florian Kaiser hebben gevolgd weten als het goed is het een en ander over de effecten van crowdedness en density. Maar daarnaast ook de gevolgen die steden in het algemeen met zich meebrengen. De inwoners van Singapore en de overheid gebruiken een aantal methodes om de negatieve effecten die een grote, drukke stad met zich meebrengen tegen te gaan.
Aangezien auto’s bijna niet te betalen zijn in Singapore, gaat het overgrote deel van de Singaporese bevolking me het openbaar vervoer, met als gevolg overdrukke metrostellen. Het openbaar vervoer wordt in de omgevingspsychologie regelmatig gebruikt als voorbeeld en dat zal in dit artikeltje ook gebeuren.
Hawker Center in Jurong West
Crowdedness
In talloze onderzoeken is een aantal gevolgen van dichtbevolkte omgevingen vastgesteld. Eén van deze effecten is reduced prosocial behavior: wanneer er veel mensen bij elkaar zijn, dan zijn ze minder behulpzaam naar elkaar toe. Dit is in een wetenschappelijk experiment bevestigd door hoeveel mensen een ‘verdwaald’ kind werd geholpen in verschillende omgevingen.
En ook in Singapore lijken de mensen minder behulpzaam dan in Eindhoven. Je ziet nooit iemand opstaan voor oudere mensen in de metro en mensen stappen al in voordat er ook maar iemand is uitgestapt. Maar omdat het hier zo druk is, staat er niemand op. Vanwege het feit dat iedereen naar elkaar kijkt en ziet dat er niemand anders opstaat, gaat iedereen ervan uit dat het normaal is niet op te staan.
Wat onderzoek ook voorspelt is dat andere interactie ook afneemt. Mensen vermijden oogcontact meer, proberen meer afstand te houden en trekken zich sociaal terug. Of dit waar is, is moeilijk te zeggen op basis van drie maanden.
Urban Ills
Waar veel mensen zijn, vind je ook de dingen die ze achterlaten, zoals rotzooi en andere sporen als het slijten van onderdelen van de omgeving, zoals traptreden en hekwerken. Hier in Singapore zijn er echter tal van wetten en boetes om afval op straat en andere overlast te voorkomen. Je ziet hier bijna geen graffiti, rotzooi op straat is praktisch afwezig. Daarom dat een groot deel van de effecten die steden normaal met zich meebrengen, zoals agressie en criminaliteit, hier bijna niet waar te nemen zijn.
Verder is uit onderzoek gebleken dat de snelheid waarmee mensen zich voortbewegen in steden hoger ligt dan in streken die minder dichtbevolkt zijn. Dit lijkt voor Singapore echter niet op te gaan, aangezien de meeste Westerlingen die hier zijn zich de eerste maanden geërgerd hebben aan het langzame lopen van de lokale bevolking. Een experiment lijkt me op zijn plek.
Maar een van de grootste nadelen van het stadse leven is de verhoogde stress. In steden hebben mensen bijvoorbeeld last van hogere bloeddruk en verminderde weerstand. Vanzelfsprekend dat de inwoners van een stad gebaat zijn bij stressreductie.
Theoriën
Er zijn een aantal theorieën die proberen te verklaren waardoor de stad dit soort negatieve effecten heeft op mensen. Alhoewel er geen enkele theorie is die dit volledig kan, zijn er in het geval van Singapore wel een aantal zeer plausibel te noemen.
Bus 96 from Clementi to NUS
Als eerste zorgt een stad voor een grote hoeveelheid informatie; de vele mensen, geluiden en andere stimuli zorgen ervoor dat je constant informatie opneemt. Waar mensen in Nederland bijvoorbeeld tijdens het diner tot rust komen, is dat in Singapore gewoon erg moeilijk. Eten doet iedereen bij ‘hawker centers’, overdekte pleintjes met veel tafels en stoelen en een aantal eetstalletjes. Maar ook echt iedereen eet daar, wat toch zorgt voor veel geluid en andere afleiding.
Als avondeten al zo druk is, is het niet moeilijk voor te stellen dat gewoon over straat lopen, waar winkeliers reclame aanbiedingen schreeuwen, waar vele bewegende etalages je aandacht proberen te vangen en waar vele kenmerkende geuren zijn, zorgt voor een overdaad aan stimuli. Gezien het feit dat mensen maar een bepaalde hoeveelheid informatie kunnen verwerken, is het best waarschijnlijk dat een zogeheten informational overload ten grondslag ligt aan de ervaren stress. Een andere theorie is dat mensen negatieve gevoelens meekrijgen vanwege het gebrek aan controle. Bij het uitstappen in het OV heb je, zeker op drukke stations, geen keuze dan met de mensenmassa meegaan richting de uitgang. Het is te druk om mensen in te halen en er is altijd maar één uitgang, dus je wordt gedwongen in het langzame Singaporese tempo tussen alle mensen naar de uitgang te strompelen. Alhoewel mensen waarschijnlijk toch geen andere actie zullen ondernemen dan naar de uitgang lopen, zorgt het besef van geen keuze hebben voor de nodige stress.
Maatregelen
De overheid in Singapore is nogal bemoederend te noemen. Overal worden mensen gewaarschuwd wat wel en niet mag, op de universiteit zijn tal van lezingen over de nadelen van drugsgebruik, seks voor het huwelijk en andere negatieve dingen. Er mag op de campus geen alcohol genuttigd worden en er mag niet gerookt worden. Het is dus ook niet verrassend dat de overheid ook de negatieve gevolgen van de stad probeert tegen te gaan.
NUS Campus in front of the Central Library
Parken en natuur geven de inwoners een manier om te ontspannen. Dit wordt bijvoorbeeld toegepast op de heuvelige campus, maar ook op de vele plekken groen tussen de 15-verdieping hoge woonblokken. Mogelijk dat het is omdat alles volbouwen te duur is, maar de groene ruimtes tussen de gebouwen hebben een ontspannende werking op mensen.
Maar de inwoners zelf hebben ook manieren gevonden om niet te lijden onder de omgeving. Een voorbeeld daarvan is het vermijden van stimuli. In de metro zijn, zeker in vergelijking met Nederland, bijzonder veel mensen die zich afsluiten van de herrie door middel van een mp3-speler. Niet alleen de opgeschoten jeugd, maar ook oudere mensen lopen hier regelmatig met oordopjes rond. Wat ook helpt is het focussen van je aandacht op een PSP of Nintendo DS, of op je mobiele telefoon, waardoor de ongewenste stimuli meer op de achtergrond worden gedrukt. Dit is dus ook een bekend gezicht in Singapore.
Maar voor een uitwisselingsstudent legt de drukte van de stad nog steeds niet genoeg gewicht in de weegschaal om de voordelen als eten, nabijheid van bijzonder goeie vakantiebestemmingen, weer en mooie vrouwen teniet te doen. Dus gewoon Kempi in de oortjes en PSP games voor de oogjes…
I’ve been in Singapore for two weeks now and I’ve got the idea that I’m starting to find out how I’m supposed to live here in Singapore. I’ve had one week of lectures and something like a routine starts to emerge in my usually quite erratic lifestyle.
As far as school goes, I applied for 6 courses from which I followed all first lectures. Going to NUS is always a bit of a weird process. You’re supposed to get accepted for at least one course you apply for, but when you get here, you’re supposed to pick your study package. You’ve got two weeks after class starts to do so. So with this whole process of dropping and adding, NUS has something called ’shopping week’, in which all lectures are really crowded with people who are considering taking that course. And the second week they drop the courses that are too hard, too boring, too easy, too whatever.
[singlepic id=157 w=320 h=240 float=left]So I’ve been shopping too and took the following courses: ‘Computer Vision and Pattern Recognition’, ‘Introduction to Fuzzy/Neural Networks’, ‘Modeling Uncertainty in Artificial Intelligence’ and ‘Analyzing Psychological Data using General Linear Models’. 2 Computer science courses, 1 electrical engineering course and 1 psychology course. Very much like back at the TU/e, where I have courses at all three of those faculties too. I’m pretty confident about passing these 4 courses, but the Uncertainty one and the Computer Vision one are going to be really hard work. Something that is somewhat unusual for me, but something I started right away from the first day of lectures.
My schedule is pretty light, but I’ve got courses at the weirdest hours. Monday en Tuesday I have courses from 1830 till 2030… Wednesday I don’t have any courses. Thursday I’ve got one course from noon till 1400 and on Friday I’ve got one course from 1000 till 1100 and then one from 1600 till 1900. It’s pretty weird… but on the other hand, coursework in here is only something like 25% of what you’re supposed to do.
Not al courses start with the serious business right away, since this is supposed to be shopping week, right? Except for my Uncertainty course… I’ve been reading two articles and a couple of chapters on Bayes’ theorem and applications of it. Pretty interesting, although it’s still quite abstract. This course is going to be hard, so I’m really putting my hours into it. Let’s see if it pays off.
A life pattern is somewhat emerging from my seemingly random activities and urges and needs. Apart from the courses that I go to, for which I have to travel around 1 hour, I find the time to do other important stuff like eating, sleeping, drinking, shopping, sightseeing, etcetera. From these activities, eating is definetely the most fun. My breakfast consists like in Holland of cereals and milk, but the fun really starts at lunch. All the food here is great, Indonesian, Chinese, Japanese, Malayan. Plus it’s really cheap at the hawker centers here.
So around noon or 1 I grab my first meal, and then at 7pm I grab my dinner. I’m starting to appreciate spicy food.
And throughout the week I have a couple of things to do. Wednesday night is partynight, which is fun in Singapore too. Beers are expensive, but you get wasted pretty easily with this hot weather, so I spend about as much as I would in Holland.
[singlepic id=158 w=320 h=240 float=right]
Getting wasted by yourself is pretty… sad. Luckily there really are a lot of people in the same situation I am, so from the first week it was easy to find people to get wasted with. Right now there is the healthy tension between two groups of people who I can hang out with. On the one hand the Dutch guys from my uni hooked up with a couple of Norwegians, which is pretty fun. And on the other hand there’s a couple of people from everywhere, who I know through one of my classmates for my Computer Vision course.
And next weekend already I will have to decide with who I’m going on a trip. Either to the Perhentian Islands with the foreigners, or to Pulau Tioman with the Dutchies… It both sounds good to me 
.
[singlepic id=81 w=320 h=240 float=left]And ye. Singapore is also known as the hub of South East Asia, so I have the idea I should take advantage of it. From 6th till 8th of August I went on a trip to Kuala Lumpur with my fellow students, which was pretty nice. (check out my gallery) A bit too crowded to walk around easily and a bit too early after arriving in Singapore to really be used to anything, maybe it wasn’t really worth it. But it was still good fun! And now next weekend I’m going to somewhere in Malaysia. For the recess week I’m maybe going to Bangkok and in December after my last exam, I’ll be traveling around with my girlfriend. Indonesia? Thailand? Vietnam? Hong Kong? Australia? Anyone can recommend anything?
- Singaporean people walk really slow and don’t pay attention to anyone walking behind them. So they can just stop anywhere on the road causing you to bump into them.
- Singaporeans, like their speed of walking, do not run very fast. It’s more like they want to show that they’re spending effort in trying to move faster than actually move faster, causing them to swing and flail wildly with their arms and legs, but not moving very much faster than normal.
- Singaporeans don’t have long hair and goatees. I do. Most people don’t mind, except for people from India. For some apparent reason they really stare me down. Really… really down. And they don’t stop when I start staring back… It kinda creeps me out.
Porn is banned, the National Day Parade seemed more like war propaganda to me and there’s 4 official languages. The discussion going on in Holland whether or not the government is patronizing too much sounds almost ridiculous when you see what the government tells people here. For all men there’s a yearly fitness test on which you have to perform sufficiently to be able to serve your country in times of need. If you don’t perform well enough, you have to do training for a while as punishment.
