I wrote a small article for the Intermania, and because readers received that booklet at home, I can put it on my weblog too. It’s in Dutch, and I don’t really feel like translating it, so too bad for my Anglo-Saxon brethren.

Sinds augustus studeer ik aan de National University of Singapore. Ik volg hier voor mijn HTI master een viertal vakken, die helaas geen van alle echte integratie bieden voor mijn programma, maar kunnen dienen als achtergrondkennis voor een aantal methodes dat gebruikt wordt in cognitie. Op een een internationaal semester leer je echter meer dan alleen de stof in je vakken. Hoe cliché het ook klinkt, je leert veel van andere culturen waarmee je in aanraking komt. En dat had ik stiekem onderschat.

Singapore is dichtbevolkt. Het heeft 4 miljoen inwoners op 683 vierkante kilometer, waar Nederland (wat ook al dichtbevolkt is) 16 miljoen inwoners heeft op 41528 vierkante kilometer. Singapore is dus 15 keer zo druk als Nederland. Wat op veel verschillende manieren te zien is.

Mensen die binnen HTI het vak Omgeving en Gedrag van Florian Kaiser hebben gevolgd weten als het goed is het een en ander over de effecten van crowdedness en density. Maar daarnaast ook de gevolgen die steden in het algemeen met zich meebrengen. De inwoners van Singapore en de overheid gebruiken een aantal methodes om de negatieve effecten die een grote, drukke stad met zich meebrengen tegen te gaan.

Aangezien auto’s bijna niet te betalen zijn in Singapore, gaat het overgrote deel van de Singaporese bevolking me het openbaar vervoer, met als gevolg overdrukke metrostellen. Het openbaar vervoer wordt in de omgevingspsychologie regelmatig gebruikt als voorbeeld en dat zal in dit artikeltje ook gebeuren.

Hawker Center in Jurong West

Crowdedness
In talloze onderzoeken is een aantal gevolgen van dichtbevolkte omgevingen vastgesteld. Eén van deze effecten is reduced prosocial behavior: wanneer er veel mensen bij elkaar zijn, dan zijn ze minder behulpzaam naar elkaar toe. Dit is in een wetenschappelijk experiment bevestigd door hoeveel mensen een ‘verdwaald’ kind werd geholpen in verschillende omgevingen.

En ook in Singapore lijken de mensen minder behulpzaam dan in Eindhoven. Je ziet nooit iemand opstaan voor oudere mensen in de metro en mensen stappen al in voordat er ook maar iemand is uitgestapt. Maar omdat het hier zo druk is, staat er niemand op. Vanwege het feit dat iedereen naar elkaar kijkt en ziet dat er niemand anders opstaat, gaat iedereen ervan uit dat het normaal is niet op te staan.

Wat onderzoek ook voorspelt is dat andere interactie ook afneemt. Mensen vermijden oogcontact meer, proberen meer afstand te houden en trekken zich sociaal terug. Of dit waar is, is moeilijk te zeggen op basis van drie maanden.

Urban Ills
Waar veel mensen zijn, vind je ook de dingen die ze achterlaten, zoals rotzooi en andere sporen als het slijten van onderdelen van de omgeving, zoals traptreden en hekwerken. Hier in Singapore zijn er echter tal van wetten en boetes om afval op straat en andere overlast te voorkomen. Je ziet hier bijna geen graffiti, rotzooi op straat is praktisch afwezig. Daarom dat een groot deel van de effecten die steden normaal met zich meebrengen, zoals agressie en criminaliteit, hier bijna niet waar te nemen zijn.

Verder is uit onderzoek gebleken dat de snelheid waarmee mensen zich voortbewegen in steden hoger ligt dan in streken die minder dichtbevolkt zijn. Dit lijkt voor Singapore echter niet op te gaan, aangezien de meeste Westerlingen die hier zijn zich de eerste maanden geërgerd hebben aan het langzame lopen van de lokale bevolking. Een experiment lijkt me op zijn plek.

Maar een van de grootste nadelen van het stadse leven is de verhoogde stress. In steden hebben mensen bijvoorbeeld last van hogere bloeddruk en verminderde weerstand. Vanzelfsprekend dat de inwoners van een stad gebaat zijn bij stressreductie.

Theoriën
Er zijn een aantal theorieën die proberen te verklaren waardoor de stad dit soort negatieve effecten heeft op mensen. Alhoewel er geen enkele theorie is die dit volledig kan, zijn er in het geval van Singapore wel een aantal zeer plausibel te noemen.

Bus 96 from Clementi to NUS

Als eerste zorgt een stad voor een grote hoeveelheid informatie; de vele mensen, geluiden en andere stimuli zorgen ervoor dat je constant informatie opneemt. Waar mensen in Nederland bijvoorbeeld tijdens het diner tot rust komen, is dat in Singapore gewoon erg moeilijk. Eten doet iedereen bij ‘hawker centers’, overdekte pleintjes met veel tafels en stoelen en een aantal eetstalletjes. Maar ook echt iedereen eet daar, wat toch zorgt voor veel geluid en andere afleiding.
Als avondeten al zo druk is, is het niet moeilijk voor te stellen dat gewoon over straat lopen, waar winkeliers reclame aanbiedingen schreeuwen, waar vele bewegende etalages je aandacht proberen te vangen en waar vele kenmerkende geuren zijn, zorgt voor een overdaad aan stimuli. Gezien het feit dat mensen maar een bepaalde hoeveelheid informatie kunnen verwerken, is het best waarschijnlijk dat een zogeheten informational overload ten grondslag ligt aan de ervaren stress. Een andere theorie is dat mensen negatieve gevoelens meekrijgen vanwege het gebrek aan controle. Bij het uitstappen in het OV heb je, zeker op drukke stations, geen keuze dan met de mensenmassa meegaan richting de uitgang. Het is te druk om mensen in te halen en er is altijd maar één uitgang, dus je wordt gedwongen in het langzame Singaporese tempo tussen alle mensen naar de uitgang te strompelen. Alhoewel mensen waarschijnlijk toch geen andere actie zullen ondernemen dan naar de uitgang lopen, zorgt het besef van geen keuze hebben voor de nodige stress.

Maatregelen
De overheid in Singapore is nogal bemoederend te noemen. Overal worden mensen gewaarschuwd wat wel en niet mag, op de universiteit zijn tal van lezingen over de nadelen van drugsgebruik, seks voor het huwelijk en andere negatieve dingen. Er mag op de campus geen alcohol genuttigd worden en er mag niet gerookt worden. Het is dus ook niet verrassend dat de overheid ook de negatieve gevolgen van de stad probeert tegen te gaan.

NUS Campus in front of the Central Library

Parken en natuur geven de inwoners een manier om te ontspannen. Dit wordt bijvoorbeeld toegepast op de heuvelige campus, maar ook op de vele plekken groen tussen de 15-verdieping hoge woonblokken. Mogelijk dat het is omdat alles volbouwen te duur is, maar de groene ruimtes tussen de gebouwen hebben een ontspannende werking op mensen.

Maar de inwoners zelf hebben ook manieren gevonden om niet te lijden onder de omgeving. Een voorbeeld daarvan is het vermijden van stimuli. In de metro zijn, zeker in vergelijking met Nederland, bijzonder veel mensen die zich afsluiten van de herrie door middel van een mp3-speler. Niet alleen de opgeschoten jeugd, maar ook oudere mensen lopen hier regelmatig met oordopjes rond. Wat ook helpt is het focussen van je aandacht op een PSP of Nintendo DS, of op je mobiele telefoon, waardoor de ongewenste stimuli meer op de achtergrond worden gedrukt. Dit is dus ook een bekend gezicht in Singapore.

Maar voor een uitwisselingsstudent legt de drukte van de stad nog steeds niet genoeg gewicht in de weegschaal om de voordelen als eten, nabijheid van bijzonder goeie vakantiebestemmingen, weer en mooie vrouwen teniet te doen. Dus gewoon Kempi in de oortjes en PSP games voor de oogjes…